17 Haziran 2017 Cumartesi

7 yaşındaki küçük Ivan'ın hüzün dolu ölümcül hikayesi

Konu hakkındaki görüşlerimi hikaye sonunda açıkladım..

7 Yaşındaki Çocuklarını Öldürdüler - Doktor Çocuğun Elinde Bakın Nasıl Bir Not Buldu

                                                                  Resim1 (©Shutterstock)

Altın kalpli bir miniğin hikâyesi bu.

Miniğin adı Ivan. Günümüzde Ivan gibi milyonlarca çocuk var ve hepsinin kâbusu aynı.
Ivan’ın hikâyesini olabildiğince yayarak insanların konu hakkında bilinçlenmesini sağlamalıyız.

                                                                                  Resim2 (©Shutterstock)

Adım Ivan ve 7 yaşındayım. Annemi ve babamı çok sevsem de onlardan korkuyorum. Beni hep dövüyorlar. Nedenini ise bilmiyorum.

Bu sabah uyanıp okula gittim. İyi bir öğrenciyim ve öğretmenlerim beni seviyor.

Sınıf arkadaşlarımı da seviyorum ama hiç arkadaşım yok. Bu yüzden teneffüslerde hep sınıfta kalıyorum. Kimse benimle oynamak istemiyor. Arkadaş edinmeye çalıştım ama benim pis olduğumu söyleyip arkadaş olmak istemediler.

Her gün aynı yırtık pırtık pantolonu, tişörtü ve ayakkabıları giydiğim için bana gülüyorlar.

Bir gün okul çıkışı uzun süredir orada duran ceketi çaldım. Kimsenin değil gibiydi. Kar yağarken eve gittim. Rüzgâr da esiyordu. Hem kar yağıp hem de rüzgâr eserken yürümek çok zor oluyor. Birden yere düştüm. Biri üzerime atladı ve ‘Seni kimse sevmiyor aptal çocuk!’ dedi.

Önce sırtıma sonra da karnıma tekme attı. Sonra beni orada bırakarak kaçtı.

                                                                                       Resim3 (©Shutterstock)

Ağladım. Üşüdüğümden veya canım acıdığından değil. Tek bir arkadaşım bile olmadığı için ağladım.

Eve gelir gelmez annem saçımdan çekti.

“Neredesin sen? Üstün niye kirli? Sana yemek falan yok. Odana gir ve ben diyene kadar çıkma” dedi.

Annemin dediği gibi yaptım ve odama gittim. Ertesi gün de odamdan çıkmadım. Hem çok acıktım hem de çok üşüdüm.

Notlarım giderek düştü. Babama her haber verdiklerinde beni dövdü. Bir kere öyle dövdü ki işaret parmağımı hareket ettirememeye başladım. Ondan sonra işaret parmağımı hiç hareket ettiremedim ve benimle daha da dalga geçtiler.

                                                                                    Resim4 (©Shutterstock)

Aradan uzun süre geçtikten sonra göğsümde ağrı hissetmeye başladım.

Annem ve babam canımın acımasını umursamıyorlardı. Akşamları yatağımda uzanırken tek bir şey diliyordum. Canımın yanmamasını istiyordum. Yoksa annem ve babam daha çok kızıyorlardı. Onları gerçekten çok seviyordum.

Okulda ertesi gün öğretmenimiz hayalimize ait bir resim çizmemizi istedi. Diğer çocuklar arabalar, roketler ve oyuncaklar çizdiler. Ben bunları çizmedim.

Bunların sevmediğimden değil. Çünkü en çok istediğim şey beni seven bir anne ve babaydı. Ben de bir aile resmi çizdim. Bir anne, bir baba ve bir çocuk. Hep beraber oyun oynuyorlardı ve çok mutluydular. Çizerken bir yandan da sessizce ağladım. Keşke beni çok seven bir annem ve babam olsaydı.

Resim gösterme sırası bana geldiğinde herkes güldü.

Bana gülenlere şöyle dedim:

“En büyük hayalim bir ailem olması.”

Kahkahalar daha da arttı. Bense ağlamaya başladım ve şunları söyledim:

“Lütfen bana gülmeyin. Bu benim en büyük hayalim. Bana vurabilirsiniz, benden nefret edebilirsiniz ama yalvarıyorum gülmeyin.”

                                                                                      Resim5 (©Public Domain Pictures)

“Tıpkı sizinkiler gibi bir aile istiyorum. Sarılan, gülen, okuldan alan ve beni görünce sevinen… Zayıf ve çirkin göründüğümü biliyorum. İskelet gibi parmaklarım var. Ama bana gülmeyin.”

Öğretmenim gözyaşlarımı silmeye çalıştı. Bazı arkadaşlarım beni anlasa da gülmeye devam ettiler.
Bir gün sınav sonuçlarımız açıklandığında düşük aldığımı gördüm. Annemin kızacağını biliyordum.

Eve gitmekten korkuyorum. Ama başka nereye gidebilirdim ki? Yavaşça eve doğru yürüsem de varmak istemedim. Annem öfkelendi.

Kolumdan tuttu ve yere fırlattı. O sırada bacağımı sandalyeye çarptım.
Sonra kafama iki kere vurdu. Yerden kalkamadım. Annem beni orada bıraktı.
Geri döndüğünde etrafı toplamamı aksi halde babam eve gelince çok kızacağını söyledi.
Anneme, hiçbir şey söylememesi için yalvardım. Ama babam çoktan gelmişti.
Annem baba düşük nottan bahsedince önce beni hırpaladı sonra da suratıma vurdu.

                                                                                        Resim6 (© Pixabay)

Ondan sonrasını hatırlamıyorum. Hastanede uyandım. Ellerimi hareket ettiremiyordum. Pencereden dışarıya bakıp ağladım.

Dışarıda aileler çocuklarıyla beraber oynuyorlar ve gülüyorlardı.

Neden ağladığımı biliyor musunuz?

Annemin bana sarıldığını bile hatırlamıyorum. Annem de babam da beni dövüyor. Ama yine de onları seviyorum. Elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım. Okulda da çabaladım. Ama beni bir türlü sevemediler.

Bir gün yere çay döktüm beni yine dövdüler.

Göğsümde ağrı hissettim. Anneme söyledim ama önemsemedi. Sonra tek başıma hastaneye gittim. Beni görmeye gelmediler.

Doktor, annemin ve babamın yakında geleceğini söylese de onlar hiç gelmedi. Bekledim ve bekledim… Ama kimse gelmedi. Yine de onları çok seviyorum.

                                                                                          Resim7 (©Shutterstock)

Ivan, iki gün sonra hayatını kaybetti. Doktor ise elindeki küçük kâğıtta şunların yazılı olduğunu gördü:

“Canım annem, canım babam

Çirkinim, pisim ve aptalım. Beni sevemediğiniz için çok üzgünüm.

Sizi hiç kızdırmak istemedim. Anne senden tek istediğim içten bir kucaklamaydı. Baba seninle ise dışarıya çıkmak, elinden tutmak ve bana şarkı söylemeni istedim.

Benden utandığınızı biliyorum. Asla istediğiniz gibi bir çocuk olamayacağım.”

Ivan’ın kalbi aniden durdu.

Bütün çocuklar sevilmeyi hakediyorlar. Ancak çocuk istismarı her saniye, her dakika, her saat ve her gün her yerde gerçekleşiyor.

Çocuğun olduğu evde şiddet olmamalı. Çocukların bu yaşta ihtiyacı olan tek şey sevgidir.

Hüzünlü hikâyeyi paylaşmayı unutmayın.

N NEWSNER TARAFINDAN
8 MAYIS 2017

ET: 18.06.2017

KAYNAKLAR;
--------------------
Yazı ve Resimler; 
RESİM 1,2,3,4,7  (© Shutterstock); RESİM 5 (© Public Domain Pictures); RESİM 6 (© Pixabay)
Source;  http://tr.newsner.com/7-yasindaki-cocuklarini-oldurduler-doktor-cocugun-elinde-bakin-nasil-bir-not-buldu/hakkinda/haberler-tr  ET: 18.06.2017

NOT: 
--------
Bu hikaye daha yeni bir hikaye..Ancak medyada çok sıkça dolaşılan bir hikaye olmuş..O nedenle belki siz de bu hikayeyi daha önce okuyanlardan biri olabilirsiniz..İlgimi çektiği için yayınlamayı düşündüm..

İnternette dolaşırken,youtube'de bir video görmüştüm..Bu video,yukarıda okuduğunuz hikayenin videoya çekilmiş haliydi..Ve anladığım kadarı ile bu şekilde çok sayıda videolar üretilmişti..Hem de Türkçe olarak..Hatta bu hikaye çok sayıda tanınmış medya internet sitelerinde de paylaşım yapılmıştı..Öyleki sanmıyorsam paylaşım serbestti..Kaynağını bulmak ise pek de zor olmadı..

Newsner.com diye bir site..Sanmıyorsam bir İsveç şirketi.. Ancak bana nedense Alman şirketi gibi geldi.. :) Neyse,sitenin gizlilik politikasındaki bilgilere göre Newsner, n365 Group Holding AB’nin bünyesinde yer alan nyheter365 AB tarafından yönetiliyormuş.. KAYNAK

Sitenin hiçbir tarafında,içeriklerin paylaşımı konusunda yasal uyarıları pek göremedim..Yada ben göremedim..Bilemiyorum..Galiba bu nedenden olması gerekir ki,bu sitede yer alan içerikler,özellikle de Türkçe kaynaklı internet sitelerinde bağımsız bir şekilde bolca yayınlanıyor..Hem de tanınmış medya sitelerinde bile bu içerikler,buradan alınarak (alıntı değil,tamamı alınarak) yapılıyor..Kaynak olarak sadece (newsner.com) diye veriliyor..

Ben de bu nedenle bu içeriğin paylaşımında pek sakınca görmedim..Hatta newsner,içeriklerin paylaşımı konusunda bizzat tavsiyelerde de bulunuyor..Ancak içeriklerin nasıl paylaşılacağı konusunda ise detaylı yasal bir bilgi ise vermiyor..Yada ben görmemiş olabilirim..Bir sorun çıkarsa,tabii ki yayından kaldırırım..

Videoda anlatılan küçüğün uyruğu  isminden anladığım kadarı ile bir Rus olmalı idi..Gerçi Ivan ismi sanmıyorsam doğu bloku Avrupa ülkelerinde de yaygın..Her neyse,bu küçüğün hikayesini önce videoda bayağı ciddi ciddi izledim..İzlerken aklıma aynısını yaşayan ülkemizdeki çocukların hali geldi..Gerçi diğer dünya ülkelerindeki özellikle de yoksul ülkelerdeki çocukların durumları da,bizimkilerden pek farklı değil..

Hikayenin sonunda "çocuk istismarı"ndan bahsedilmiş..Ülkemizde "çocuk istismarı" denilince,akla hemen "cinsel saldırı,cinsel taciz" vs gibi cinsel içerikli objeler geliyor..Tabii ki,bunlarda vardır ve ciddi anlamda önemlidir..

Ama "çocuğa şiddet uygulamak,onun çocukluğunu yaşamasını engellemek,onu zorla işlerde çalıştırmak,onun okumasını engellemek" vs gibi onun gelişimini olumsuz etkileyecek her türlü olumsuz girişimlerde bulunmak da,bir o kadar "çocuk istismarı"dır..Sizce değil midir?

Benim yoorumum bu şekilde..İsterseniz sizlerde düşüncelerinizi belirtebilirsiniz..Bakalım bu hikaye sizleri ne kadar etkiledi?

Yayıncı: Yazar Ertuğrul Yıldırım tarafından yayınlanmıştır; Copright 2017

ArkaPlan Muzik; Hüzün Dolu Bir Fon Müziği (andaz Baba)

22 yorum:

  1. Bu öyküyü ilk okuduğumda benim de baya canım sıkılmıştı.Çocuklarımız,iyi yaşamayı hak ediyor...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evt,ben de daha yeni gördüm..yazım biçimi ve hayat hikayesi tam bi dram...belki aynı durumda olan çocuklarımız hakkınd abirşeyler yaparız diye düşündüm..bu yüzden paylaşmak zorunda olduğumu anladım..tşkr ederim..

      Sil
  2. Ah...:(((gazetede (gazete derken artık tamamen internetten okuyorum)okumuştum ve kahrolmuştum:(((üç - beş yıl önce bu konuda bir habere rastladım. Dünyada o kadar çok çocuk, bebek - evet bebek- anne, babası tarafından öldürülüyormuş ki, rakam aklımda değil ama çok üzülmüştüm. Benim deist olmama sebebimdir tüm bu tür haberler....meleğim şimdi dilerim çok mutlu olsun, inşallah gerçekten bir cennet vardır da şimdi mutludur:(( ana, babası olacak iki canavar ise bu dünyada da, öteki dünyada da sürüm sürüm sürümsünler..yaptıklarını düşünüp vicdan azabıyla yansınlar. (belki cehennemde yanmak denilen şeyden kasdedilen bu vicdan azabı yanığıdır ki, gerçek ateş kadar yakar adamı, hani Allah'ın tövbe haşa işkencesi bir sadist olmadığından yola çıkarak böyle düşünüyorum)
    Her önüne gelen anne, baba olmamalı, yasak edilmeli, ütopik ama ben böyle düşünüyorum, korunsunlar ya, korunsunlar çocuk yapmasınlar.
    :(((

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aynen katılıyorum,dünyada öyle zorlu hayat içerisinde olan öyle milyonlarca çocuk var ki,dediğiniz gibi her önüne gelen anne,baba olmamalı..bakamayacaksanız o zaman çocuk niye doğurursunuz? yazık,günah değil mi? Allahım yardımcı olur dilerim bu zor durumda olan çocuklara..tşkr ederim..

      Sil
  3. Yaa damardan girmissiniz. Çocuklara bebeklere yapılan her hareket hayatimın ortasına gülle gibi düsüyor. Ben bunlari düsünürken bile maf oluyorum. Peki ya o cocuklar nasıl yasiyorlar :( onlar bizden sadece sevgi bekliyorlar. Ve bizi beklentisiz seven tek kisiler. :( Off cok üzüldüm ya

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evt,maalesef etkilendiğimden dolayı bunu paylaşmak istedim..belki aynı durumda olan çocukların o zor şartlardan kurtulmasına bir nevzi yardımcı olur diye yayınladım..gerçekten üzülmüyecek gibi değil,aynı şekilde çocuklar dediğiniz gibi anne-babayı beklentisiz seven minicik varlıklardır..tşkr ederim..

      Sil
  4. Ben, bu hikayeye inanamadım. Çünkü, Avrupa devletleri çocuğa bu şekilde davranılmasına izin verilmez. Bizden daha fazla kontrol edildiğini okumuştum. Bir kere hastaneye geldikten sonra devletin çocuğu çocuk koruma bölümü alıyor.
    Bu hikayede bir bölümü yanlış olan nokta var.
    Çocuk istismarı her yerde var. Bazen çocuk işçi olarak bazen de sokaklarda gördüğümüz dilenen çocuklar gibi... Maalesef bu çocuklar gelecekte ki mayın. Şu anda bile görmekten kaçılan uyuşturucu kullanımı korkutucu boyutta. Bu konularda devletin nasıl bir çalışması var? Doğrusu merak ediyorum...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sanmıyorsam bu olay rusya'da geçiyor..tam emin değilim eğer mektup temsili değilse fransa/isveç,te de geçmiş olabilir..AB ülkelerinde çocuk yasaları var,ve sıkı bi şekilde de uygulanıyor..ama bazen işte böle çürük elmalar da çıkabiliyor..haklısınız çocuk istismarı her yerde var..dilenen,dövülen,uyuşturucuya alıştırılan çocuklar gibi..çok önemli bir noktaya parmak bastınız..dediğiniz gibi özellikle de devletimizin bu konudaki çalışmaları bu açıdan son derece önemli..umarım bu konuda acil bir çalışma başlatırlar..tşkr ederim..

      Sil
  5. Daha evvel rastlamadım Ertuğrul. Okudum ve yıkıldım diyebilirim. Cani anne-babalar var. Yabancı biri yapsa bile kınarken biz öz ebeveynlerin çocuklarını öldürmeleri dehşet verici bir şey. Artık benim dünyada olanlara aklım ermiyor. Müjde kardeşimin düşüncesindeyim. Dünya sanki kötüler için onların arenası olsun diye mi? Gerisini yazamıyorum. Üzgünüm :((

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evt,haklısınız insan dayanamıyor bu tür şeylere..çocukların geleceği tek umudumuz olmalı ve devletlerin de bu konuda gerekli adımları atması gerekir..siyasi gayeler taşımadan..anlıyorum sizi üzülmemek elde değil..tşkr ederim..

      Sil
  6. Merhaba, hikayeyi buruk bir şekilde okudum. Bir zamandır kafamda kurulan ama yazamadığım bir cümle vardı ve o cümleyi şimdi tüylerim diken dikenken yazmak istiyorum.
    "Çoğuna göre normal, basit olan şeyler bazen bazılarına göre o kadar ulaşılmazdır ki; hayalini kurmak bile zorlaşır."
    Hoşça kalın. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. "Çoğuna göre normal, basit olan şeyler bazen bazılarına göre o kadar ulaşılmazdır ki; hayalini kurmak bile zorlaşır." bu düşüncenize katılmamak elde değil..normal ve basit olan şeyler,bazılarına göre ulaşılmaz ve hatta hayalini bile kurmak çok zor olabiliyor.. çocuklarımızın kıymetini ve değerini anlatan öz bi cümle olmuş..tşkr ederim..

      Sil
  7. ben de ilk olarak youtube da izlemiştim, çok kötü çok :((

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evt,bende ilk olarak youtubede görmüştüm,sonrada yayınlama kararı verdim..gerçekten çok kötü maalesef..hoşgeldiniz,yorumunuz için tşkr ederim..

      Sil
  8. Korkunç. Kötülük veba gibi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evt,maalesef öyle..kötülük veba gibi..tşkr ederim..

      Sil
  9. Bu olayın yalan olduğuna dair haberler dolaşıyor. Ancak bu yalan bile olsa bunu ve daha fazlasını yaşayan çocukların var olduğu gerçeğini değiştirmez. Kötülükle karşılaştığımızda avaz avaz bağırmalıyız, seyirci olmanın suça ortak olmaktan aşağı kalır yanı yok.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. öyle mi bilmiyodum,olabilir..dediğiniz gibi yalanda olsa bu ve daha fazlasını yaşayan çocukların var olduğu gerçeğini değiştirmez..işte bu açıdan bu hikaye belki bu tür acıları yaşayan çocukların acısını dindirmek için bir fırsat olabilir..dileğinize aynen katılıyorum..teşekkür ederim..

      Sil
  10. Çocuk/insan israfı da bu olsa gerek. Herkes çocuk sahibi olabilir ama anne-baba olamaz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evt,maalesef aynı duygular içerisindeyim.."Herkes çocuk sahibi olabilir ama anne-baba olamaz." deyiminizde anlatıyo bu olup bitenleri..teşekkür ederim..

      Sil
  11. Geçenlerde buna benzer bir haber daha okumuştum. İzlediğim biz dizi de kan bağıyla anne baba olunmuyor denmişti. Gerçekten de öyle. Bu çocuklar umarım şu an daha iyi yerlerdedir ve mutlulardır.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evt haklısın,kan bağıyla anne baba olunmaz yada belki bir yere kadar olunabilir ama önemli olan o çocuklara iyi bakabilmek..evt,umarım bu ve diğer durumdaki çocuklar iyi yerlerde ve mutlulardır,dileğine katılmamak elde değil..teşekkür ederim..

      Sil